สิ่งธรรมดา  คือสิ่งพิเศษ  สุดแล้ว
"ปาฏิหารย์ไม่ใช่การเดินบนน้ำ หรือบินอยู่บนอากาศ
แต่ปาฏิหารย์คือการเดินอยู่บนผืนดินและมีความสุขในทุกย่างก้าว"

ชีวิตเราเต็มไปด้วยเรื่อง "ธรรมดา" เช่น ตื่นมาอาบน้ำ แปรงฟัน ขับรถไปทำงาน

กินอาหารเที่ยงกับเพื่อนในที่เดิมๆ ตอนเย็นกลับมาก็เห็นหน้าภรรยาหรือสามีคนเดิมๆ ใส่ชุดธรรมดาๆ...หน้าตาเราหรือก็ธรรมดาๆ...
เราส่วนใหญ่แล้วก็เป็นคนธรรมดาๆ มีชีวิตธรรมดาๆ กันทั้งนั้น

แต่ถ้าความ "ธรรมดา" นี้หมดไปล่ะ

เช่น อยู่ดีๆ ลูกเราเกิดเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว หรือสามีเราถูกรถชนตาย หรือเราถูกไล่ออกจากงานที่เราเบื่อแสนเบื่อ...

เรื่องก็จะ "ไม่ธรรมดา" ไปในทันที

และในเวลานั้นเอง เราจะหวนมาคิดเสียดายความ "ธรรมดา" จนใจแทบจะขาด...
ให้เรารีบชื่นชมกับความ"ธรรมดา" ที่เรามี และใช้ชีวิตประหนึ่งว่า
สิ่งนั้นคือสิ่งมหัศจรรย์ของจักรวาล
เพราะสิ่งธรรมดาๆ แท้จริงแล้วคือ สิ่งที่พิเศษที่สุดแล้ว....

ที่มา
สิ่งธรรมดา คือสิ่งพิเศษ สุดแล้ว

อันนี้ของผมเอง
ความเป็นธรรมดา คือ ความเป็นกลางที่บริสุทธิ์ ไม่มากเกินไปไม่น้อยเกินไป คือ ความธรรมดา ที่สมบูรณ์ และมีความสุขเหนือสิ่งอื่นๆ
เพียงแค่คิดได้ ความธรรมดา ก็จะบังเกิดในจิตใจ ไม่เกิดความ ลาภ ความอยาก ความทุกข์ สิ่งเหล่านีจะหายไปในทันทีครับ
ถ้า ควบคุมจิตใจให้เป็นกลางได้ แต่จิตนั้น อยากเกินกว่าที่ใครจะหลายๆ คนเกินมากกว่าที่จะควบคุมมันได้ มัน คือ  กิเลส  นั้นเองครับ

ป.ล.
ที่บอร์ดนั้น ที่โพส คือ user ผมเองครับ
WARNING
คำเตือน: นี่คือกระทู้เก่าแล้ว
การสนทนานี้เป็นที่เก่ากว่า 90 วัน ข้อมูลที่ปรากฏอยู่ในนั้นอาจไม่เป็นปัจจุบัน